Powiadomienie o wypisie z oddziału zamkniętego , wprowadziło mnie w doskonały nastrój. Przyjąłem to również z wielką ulgą.
-Jurek i Czesław przyszedłem się z wami pożegnać – dziś wychodzę.
-Wychodzisz?
-Tak przed chwilą byłem w gabinecie lekarskim , gdzie przygotowują mnie „żółte papiery”, które uchronią mnie przed najgorszym scenariuszem , który mógłby mnie zafundować Jaruzelski ze swoją bandą!Człowieka chorego , a tym bardziej wariata nie wsadza się za kratki.
-Szczęściarz z ciebie !
-To się jeszcze okaże .Mam do was jedną prośbę – nie przerwijcie tej działalności samarytańskiej , którą tak długo ciągnęliśmy.
-Masz to u nas jak w banku.
-Zabieram klamoty i jadę do domu. W końcu się wyśpię w swoim łóżku , bez faszerowania psychotropami.
-Coś taki radosny jak wiosenny skowronek ?
-Głupie pytanie , a ty byś się nie cieszył?
Rzeczy spakowane w torbę ,a ja z uśmiechem na twarzy żegnam się z lekarzem dyżurnym i pielęgniarkami.Jadę szczęśliwy do domu.Na progu domu wita mnie siostra Hanka.
-Nawet specjalnie nie schudłeś, na tym szpitalnym wikcie.
-Wiesz jedzenie było kiepskie to fakt,ale brak ruchu powodował , że człowiek nie tracił kalorii stąd taki stan rzeczy.
-Opowiedz jak tam było? Umieram z ciekawości.
To długie opowiadanie siostro o tym co czułem i przeżywałem, o traumie związanej z pobytem wśród ludzi popularnie zwanych świrami,czubkami,wariatami. Na prawdziwą opowieść siostro musisz poczekać .Daj mnie trochę czasu , abym mógł to wszystko ogarnąć.
Rankiem dnia następnego jadę do Słupska i melduję się u kierowniczki Oddziału Nerwic psycholog Krystyny M. Po dopełnieniu stosownych formalności zostaję przyjęty i wprowadzony na salę zajęć terapeutycznych . Przedstawiam się grupie liczącej kilkanaście osób kobiet i mężczyzn.Pierwszą osobą , z którą nawiązałem bliższy kontakt psychiczny ,był mój imiennik Andrzej Miodek. Podobieństwo imion i charakterów sprawiło , że staliśmy się nierozłączni jak bracia syjamscy [bardziej męscy niźli damscy].
Andrzej -wysoki ,przystojny,elokwentny – typ pożeracza damskich serc. No moje odbicie w lustrze -w młodszym wieku i lepszym wydaniu. Odtąd nieodłączny towarzysz -rozumieliśmy się bez słów no taki „brat łata”.Po kilku dniach pobytu, któregoś dnia poznaję Gosię-szczerze wzruszył mnie jej życiorys – do tego stopnia,że postanowiłem jej to powiedzieć.
Kilkuminutowa rozmowa wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie -ciepła , wrażliwa,odpowiedzialna ,ładna to tylko niektóre z jej zalet . Życie też ją nieźle pokiereszowało – dwa nieudane małżeństwa odbiły się w sposób nieodwracalny na jej postrzeganiu świata , a szczególnie jej męskich przedstawicieli. Pomimo wszystko – sprawiała jak najlepsze wrażenie na tle innych kobiet .Zaczynam zabiegać o jej względy , przynosząc codziennie z przydomowego ogródka bukieciki kwiatów.Wręczam jej w obecności grupy -to prawie publiczna oznaka sympatii [z mojej strony].Któregoś dnia wraz z wiązanką padają słowa , które są jak nieformalne oświadczyny: Gosia- Ty będziesz moją żoną.
Osłupienie [wobec tak postawionej kwestii ]sprawiło ,że wypowiedziane słowa nie trafiły do niej zupełnie.
-Ty jesteś …. chyba kompletny wariat!Nie zamierzam układać sobie życia. Mam smutne doświadczenie w kontaktach z mężczyznami- niech to dotrze do ciebie!  Zbyszek  chłop na schwał  [ mający w grupie ksywę Fred]  jest na  Oddziale Nerwic z powodu nadużywania alkoholu i problemów z żoną.Właściwie to jego żona ma problemy z nim. Postać sympatyczna- choć podpadł mnie nieźle , adorując Gosię. Jestem po prostu zazdrosny. Podczas ćwiczeń relaksujących leżą obok siebie, a to mnie wkurza .Proponuje Małgosi zmianę miejsca -ta się nie zgadza.  Kolejny Zbyszek  z Lęborka to postać nietuzinkowa – problemy z alkoholem przywiodły go tutaj. Każdy z nas, ma w trakcie pobytu opowiedzieć swój życiorys. Przyszła kolej na naszego  ”Sabałę”. Żadne słowa nie oddadzą atmosfery , jaka zapanowała podczas  jego mentorskiej  mowy! Życiorys opowiadany z taką swadą i humorem , wzbudzał u wszystkich salwy śmiechu.  Śmialiśmy się  wszyscy – włącznie z prowadzącymi  zajęcia terapeutkami. Jąkanie się prowadzącego – jeszcze ten śmiech potęgowało.Wielka szkoda , że nikt  nie pomyślał o nagraniu tej  ”przemowy” byłby to bez jakichkolwiek wątpliwości  hit kabaretowy. To było niesamowite przeżycie -nigdy w życiu tak się nie uśmiałem. Na pytanie  z czego? Do dziś nie potrafię  odpowiedzieć na tak proste pytanie. Zapamiętałem jedną kwestię z jego życiorysu  -opowiadanie o jego pracy na budowie pod nadzorem majstra Karola-Fryderyka Szatanika.                                                                                                                                                                              -To był prawdziwy Szatan, który po zejściu na ziemię i odrzucenia ogona przyjął imiona swych popleczników -Marksa i Engelsa. Nieustający zaraźliwy śmiech , przechodzący chwilami  w ryk -wydobywający się z kilkunastu gardeł słuchaczy , skończył się wraz z  zakończeniem  życiorysu Zbyszka .  Przyszedł czas na  scharakteryzowanie postaci  mojego ulubieńca i imiennika Andrzeja M. , który znalazł się na Oddziale Nerwic z  powodu zaburzeń emocjonalnych – to oficjalna diagnoza lekarska. Nieoficjalnie  Andrzej był erotomanem , który nie był w stanie przepuścić  żadnej spódniczce . Stąd problemy jego pożycia z żoną. Krew nie woda i jak się daje to się kraje – to jego  codzienne powiedzonka . W stosunkowo , krótkim okresie  [3 tygodnie] znajomości przeleciał 4 babki. Nie miał żadnych zasad i skrupułów w tej materii. Będąc w Lęborku u w/w Zbyszka  - próbował przelecieć jego żonę! Romans z Ewą – spowodował znaczne zawirowanie w jego małżeństwie . Tym razem cała grupa solidarnie stanęła po stronie jego żony -łącznie ze mną. Cel oczywisty- ratowanie jego związku -szczególnie , że Andrzej miał przesympatyczną córeczkę. Adoracja Gosi trwa w najlepsze-dowiaduję się , że 10 czerwca  obchodzi imieniny . To przecież za kilkanaście dni . Na prezent  kupuję skórkowe letnie rękawiczki  i tradycyjną wiązankę. Imieniny były huczne, było nas 6 osób – Bożena siostra Gosi, Leszek -jej  mąż, Danka R. -jej koleżanka, Ja i Julita córka Gosi. Smaczne ciasta, przystawki , winko,ciekawe rozmowy- wszystko to złożyło się na przemiłą atmosferę , która zapanowała przy stole .W późnych godzinach wieczornych – goście zaczęli rozchodzić się do domu , a ja zostałem  znajdując u Gosi swój drugi dom i tak trwam przy niej już przez 33  dobre lata!!