Lato tego roku oprócz niesamowitych upałów przyniosło nam prawdziwy najazd wczasowiczów. Szczególnie miło było nam gościć Łodzian ,z którymi silnie związany jestem emocjonalnie – więzami wspólnego zamieszkiwania [w przeszłości].
Na szczególną sympatię w oczach żony, a potem i moich – zasłużyła szczupła kobieta w wieku balzakowskim o przemiłym uśmiechu i jakże ciepłej osobowości.Kobieta -która opowiedziała mnie tę historię- Kasia Grabińska {Wiśniewska}. Pochodzi z rozbitej rodziny.
Ojciec alkoholik – stworzył im w domu piekło na ziemi, którego nie wytrzymała matka Kasi- wyprowadzając się z 3 letnią wówczas córką z mieszkania przy ulicy Drukarskiej. Matka założyła drugi związek z którego pochodzi jej przyrodnia siostra Beata. Mijały lata ,a nasza Kasia z dziewczynki- przemieniła się w osobę dorosłą i wyszła za mąż.
Z tego związku przychodzi na świat córka Karolina.
Kiedy Kasia miała 26 lat – umiera jej mama. Śmierć matki przeżyła bardzo boleśnie – została sama nie utrzymując żadnych kontaktów z byłym ojcem.Jedyne wsparcie – które pozwoliło jej przetrwać te jakże trudne chwile otrzymała od męża,siostry Beaty i córki Karoliny.Ojca po prostu wymazała ze swej pamięci. W wieku 34 lat [po zrobieniu kursu] podjęła pracę sanitariuszki w Łódzkim Szpitalu im.dr.Biegańskiego.
Któregoś dnia – do pełniącej dyżur Kasi Grabińskiej przyszła jej koleżanka Małgosia – będąca pielęgniarką na oddziale wewnętrznym.
-Cześć Kasiu.Popatrz dyżur ma się ku końcowi ,a my dopiero się spotkałyśmy.
-No tak to bywa.Co za papiery przyniosłaś ze sobą?
-Karty chorobowe przyjętych pacjentów, aha mam tu chyba kartę twojego ojca bo wiek, nazwisko i imię Jan zgadzają się z wiedzą która posiadam odnośnie historii twojej rodziny.
Na dźwięk tych słów – wypowiedzianych żartobliwym tonem – Kasię sparaliżowało i przez chwilę nie mogła wydusić z siebie ani słowa.
-Znam Kasiu historię twojego życia nie bój się w razie czego damy mu zastrzyk z Pavulonu i będziesz miała go z głowy.
Kasi jednak nie było do śmiechu i żartobliwe uwagi Małgosi – przyjęła z powagą.Pisząc te słowa jednym uchem słucham radia , a tam wokalista Lombardu śpiewa „Przeżyj to sam ” – jakże te słowa pasują do historii naszej Kasi.
-Na której sali on leży ?
-Na pierwszym piętrze pod 18.
Nurtujące pytanie i natłok myśli – kłębiących się w jej głowie sprawiły, że nie mogła się powstrzymać przed próba dyskretnego odwiedzenia pokoju, w którym leży podejrzany. Adres na karcie chorobowej ul. Drukarska zgadzał się – a więc to jest On. Szok w jakim się znalazła nie pozwolił na powstrzymanie malujących się na twarzy emocji. Zauważył to obserwowany pacjent – przyglądający się uważnie młodej kobiecie . W pewnym momencie zapytał.
- Czy ty jesteś Kasia – moja córka?
- Tak proszę Pana.
Aby ukryć narastające wzruszenie – Kasia postanowiła wycofać się na korytarz .Ojciec za nią – tam pada przed nią na kolana i mówi :
_ Córciu wybacz ,wybacz mi!
Sytuację ratuje będąca w pobliżu Małgosia – podnosząc go z kolan.
-Wstań człowieku! Kasia pomóż mi go podnieść – bo On może dostać drugiego zawału!
„Sprawa Kasi”- w szpitalu była szeroko komentowana przez personel medyczny. Zdania na temat ewentualnych kontaktów -były podzielone , jak to w życiu. Dyżur Kasi miał się ku końcowi ,kiedy człowiek mieniący się jej ojcem – poprosił ją żeby następnego dnia przyszła nieco wcześniej na dyżur i przyniosła zdjęcie jego wnuczki Karoliny.W domu mąż zaobserwował niecodzienne podekscytowanie żony i po usłyszeniu historii , która się jej przytrafiła – zrozumiał jak trudną decyzję musi podjąć Kasia.
-Jeśli nie pije to należy dać mu szanse – takie jest moje zdanie.Każdy powinien mieć szanse do naprawienia błędów ,które w życiu popełnił.
To zdanie męża przeważyło szalę dywagacji nad problemem , które zgotowało jej życie.
Następnego dnia – koleżanki tak zorganizowały sobie pracę [przejmując jej obowiązki], że mogła swobodnie z nim pogadać. Rozmawiali całą noc – do białego rana. Opowiedział , że po odejściu mamy pił jeszcze parę lat , aż do dnia w którym znalazł się w szpitalu na oddziale intensywnej terapii. Pomyślał sobie Boże – jak tu umrę to nikt nawet nie przyjdzie na mój grób. Tam podjął decyzję!!!
-Panie Boże jak wyjdę z tej choroby to rzucę palenie i picie – przysięgam!
Słowa dotrzymał – znalazł pracę w ochronie zakładu i ułożył sobie życie z nową partnerką. Tłumaczył Kasi, że po tym co zrobił jej matce – wstyd i obawa przed odrzuceniem spowodowały, że nie podjął próby pojednania z matką i córką.Potem dowiedział się od brata ,że była żona też ułożyła sobie życie z innym mężczyzną i ma z nim dziecko – córkę Beatę. Zosia – druga żona ojca bardzo polubiła cudownie odzyskaną córkę męża i ma z nią bardzo dobry kontakt. Trochę jej matkuje – jakby chciała jej wynagrodzić to zło , którego doświadczyła w młodości.Po roku – po raz pierwszy w trakcie rozmowy telefonicznej powiedziała cześć tato.Teraz po 3 latach kontaktów – spędzają razem zawsze I dzień Świąt Bożego Narodzenia , imieniny i często bywają u siebie.Karolina stała się ulubienicą dziadka. Jest normalnie – tak jak w rodzinie być powinno.